Herner Sæverot vender seg mot den norrøne arven for å gje ungdomen i dag noko å tenkje på. I diktsamlinga Um visdoms veg møter gamal livsvisdom den moderne verda.

Til dagleg er Herner Sæverot professor i pedagogikk, og det er først og fremst sakprosa han har gjeve ut gjennom karrieren. Men når akademia blir for tungt, søkjer han mot andre uttrykk. Med boka Um visdoms veg. Dikt til ungdomen presenterer han no 70 visdomsdikt, henta frå eigne erfaringar og inspirerte av ein over tusen år gamal lyrisk tradisjon.

– Eg les store mengder faglitteratur i kvardagen, både av interesse og gjennom arbeidet mitt, fortel forfattaren. – For å kople av vender eg meg ofte mot norrøn litteratur, som eg har vore fascinert av sidan ungdomen.

For Sæverot er det viktig å minne om at vikingane var meir enn krigarar.

– Mange forbind vikingtida først og fremst med krigarkultur, men det er lett å gløyme at ho òg hadde ein rik lyrisk tradisjon. Håvamål er eit tydeleg døme på dette, med sin jordnære livsvisdom.

Men medan visdomen har vore ein inspirasjon for boka, har målet vore å gje dei norrøne tankane ein språkdrakt som taler til notida.

– Denne typen visdom har eg latt meg inspirere av, samstundes som eg har prøvd å gje dikta mine eit uttrykk som kan tale til vår eiga tid.

Mykje av innhaldet er forankra i Sæverot sitt eige levde liv. Han ser dikta som ei forlenging av det han sjølv kunne hatt nytte av som ung.

– I mitt eige liv har eg for det meste mått finne fram gjennom erfaring, og eg har feila og lært undervegs, noko som er ein viktig del av det å bli menneske, seier han. – Samstundes trur eg det òg kan ha verdi å møte andre sine refleksjonar. Kanskje kan det medverke til å unngå nokre unødvendige feil eller gje eit grunnlag for å ta val ein elles ikkje ville sett.

Boka inneheld 70 dikt som tek for seg ulike sider av det å meistre livet, mellom anna helse, mat, fridom, venskap, økonomi, trivsel, etikk og haldningar. Dikta er likevel ikkje meinte som absolutte sanningar. Lesaren må sjølv vurdere om innhaldet treff og tilpasse det til sitt eige liv.

Lyrikk kan synast som ein dristig sjanger å satse på i 2026, men Sæverot ser ikkje noko motstykke.

– I ei tid der mange ungdomar orienterer seg mot sosiale medium og visuelle uttrykk som TikTok og Netflix, kan dikt lett kome i bakgrunnen. Samstundes er erfaringa mi at ungdom er opne for tekstar som treffer og gir noko å tenkje vidare på.

Den påstanden kviler på lang erfaring. Sæverot har dedikert heile yrkeskarrieren sin til arbeid med og om ungdomar. Bak seg har han femten år som lærar i ungdomsskulen, og no er han professor i pedagogikk med ansvar for grunnskulelærarutdanninga for klassetrinn 5–10. Livsdugleik, og korleis ein kan oppdra til det, har vore hovudspor i forskinga hans.

Når arbeidsdagen er over, finn forfattaren ro i andre uttrykk. Han bur i Morvik saman med kone, tre barn og hunden Stitch, og brukar mykje tid ute i naturen.

– Eg går ofte tur i fjellet og har alltid ei lydbok på øyret, bortsett frå i helgene. Då legg eg mobiltelefonen i ei skuff og held meg borte frå alt digitalt.

Estetikk og venleik har alltid vore viktig for han – og det uttrykket finn han ikkje berre i ord. Sæverot dansar flamenco, og der fungerer han som sitt eige rytmeinstrument.

Sjølv om det akademiske virket framleis krev mykje av forfattaren, ser han skjønnlitteraturen som ein heilt naudsynt motvekt.

– Eg arbeider til dagleg mest med akademiske artiklar og bøker, men når det blir for mykje av det, vender eg meg mot meir skjønnlitterær skriving. Eg opplever det som ei naudsynt motvekt og ei form for fridom.

Det blir altså meir frå Herner Sæverot i åra som kjem.

– Eg kjem nok til å halde fram med det òg framover, så nye prosjekt blir det heilt sikkert.

Um visdoms veg er ute no på Lyrikkforlaget og kan bestillast her eller i bokhandelen.